Terminy nabożeństw/spotkań w najbliższym czasie

Here you can find the English post.

W sierpniu z uwagi na okres wakacyjnych wyjazdów nie odbędzie się comiesięczna Eucharystia w Krakowie. Zapraszamy natomiast wszystkich sympatyków Polskiej headshot_robertWspólnoty Episkopalnej do udziału w mariawickiej Mszy Świętej, którą ks. prof. Konrad
Rudnicki odprawi 1 września o godz. 14 w kościele św. Marcina przy ul. Grodzkiej w Krakowie. Kazanie wygłosi na niej br. Robert Sevensky, przełożony episkopalnej Wspólnoty Benedyktynów od św. Krzyża oraz kapelan Rady Wykonawczej Kościoła Episkopalnego (Executive Council). Po nabożeństwie istnieje możliwość spotkania i rozmowy z br. Robertem.

17 sierpnia o 18:00 odbędzie się comiesięczna modlitwa wieczorna w Warszawie. Ze względu na przerwę wakacyjną nie może ona tym razem odbyć się w budynku parafialnym Kościoła Ewangelicko-Reformowanego. Wszystkich chcących wziąć w nim udział zapraszamy na ul. Urbanistów 8 (Ochota). Bliższe informacje można uzyskać pod numerem telefonu 508 680 488 lub za pośrednictwem maila: ipotaktiki@wp.pl.58279_586676944688581_238966663_n

24 sierpnia o 18:00 ponownie zbierze się na modlitwę wieczorną domowy „konwent modlitewny” w Poznaniu. Informacje nt. miejsca spotkania uzyskać można u gospodarza, Patryka Jakubowskiego, pod numerem telefomu 883 94 1990 lub za pośrednictwem maila: pjakubowski1906@gmail.com

Już teraz chcemy także zaprosić wszystkich do udziału we wrześniowych rekolekcjach Polskiej Wspólnoty Episkopalnej, które odbędą się w dniach 6-8 września w Puławach. Więcej na ich temat przeczytacie tutaj.



69 lat temu ordynowano pierwszą anglikankę

Kościół episkopalny obchodzi w dniu dzisiejszym pamiątkę ks. Florence Li Tim-Oi, pierwszej anglikanki wyświęconej do pełnienia posługi kapłańskiej. Z tej okazji zapraszamy do lektury garści refleksji poświęconych nie tylko ks. Florence, ale ogólniej kwestii ordynacji kobiet i podejmowania przez lokalne Kościoły chrześcijańskie kontrowersyjnych decyzji.

 

 



Zaproszenie do dyskusji na forum

Zapraszamy do dyskusji na naszym FORUM (poniżej kopia pierwszego postu). Przy tej okazji zachęcamy również, aby wypowiadać się na forum w innych wątkach i tworzyć własne – rozmawia się tam wygodniej niż przez komentarze na stronie, dostęp do forum mają również Ci, których nie ma na portalach społecznościowych.

Drodzy,

ważnym elementem tożsamości anglikańskiej jest Modlitewnik Powszechny, a jego nieodłączną częścią modlitwy codzienne, „the Daily Office”, godziny kanoniczne – poranna, południowa, wieczorna i kompleta (episkopalianie.pl/?page_id=27). Ponieważ Wspólnota dopiero raczkuje – zaczęliśmy raptem w marcu ubiegłego roku, niespełna rok temu – nie możemy mieć wszędzie tam, gdzie mieszkamy, regularnych nabożeństw. Udało się to w Krakowie dzięki pomocy ks. prof. Rudnickiego i być może uda się niedługo w Warszawie (nie w formie nabożeństw eucharystycznych, ale opartych o modlitwy codzienne). Oczywiście chcielibyśmy, żeby takie inicjatywy powstały w jak największej liczbie miejsc i mamy nadzieję, że uda się to wraz z powiększaniem się naszej liczby.
Na razie jednak jest to mocno utrudnione i, myśląc, jak moglibyśmy bardziej namacalnie być ze sobą w modlitewnej wspólnocie, przyszedł mi do głowy pewien pomysł. Jest dość kontrowersyjny, z czego zdaję sobie sprawę, i nowatorski, bo nigdy się jeszcze z czymś podobnym nie spotkałem. Chodzi mi mianowicie o wykorzystanie możliwości komunikacyjnych, które oferuje internet, w jeszcze większym stopniu – ponad używanie tłumaczeń i kalendarium publikowanych na stronie, słuchania nagranych modlitw, itd: interaktywnie. Co sądzilibyście o tym, aby od czasu do czasu, a może regularnie, umawiać się na „konferencję” (rozmowę grupową) na Skype i tak się modlić? Jest to technicznie możliwe i nawet proste, ale, szczerze mówiąc, nigdy w większej grupie, tj., powiedzmy, pięciu osób i więcej, w ten sposób nie rozmawiałem. Byłby to więc eksperyment w więcej niż jednym sensie. Modliłem się w ten sposób natomiast z jedną i wychodziło to, w naszym odczuciu, dobrze. Wiadomo, że nie może to być podstawa żadnej wspólnoty, ale jako uzupełnienie, szczególnie w tak trudnych warunkach, w jakich się obecnie znajdujemy, wydaje mi się godne rozważenia. Jest to jeszcze jeden krok dalej ponad modlitwę przez radio, w Polsce dość skompromitowaną przez wiadomą rozgłośnię, i wiem, że u wielu wspomnienie modlitwy przez środki elektroniczne, bez kontaktu osobistego, wywołuje wątpliwości albo nawet odrazę. Więc chcę zapytać: co Wy o tym myślicie? A może macie jakieś inne pomysły?

Łukasz Liniewicz



Boże Narodzenie

Boże, pozwalasz nam radować się z corocznych obchodów narodzin Twojego Jedynego Syna Jezusa Chrystusa. Spraw, abyśmy radośnie przyjmując Go jako naszego Zbawiciela, mogli z ufnością patrzeć na Niego, kiedy przyjdzie jako nasz Sędzia, który żyje i króluje z Tobą i Duchem Świętym, jeden Bóg, teraz i na wieki. Amen.
Kolekta na Boże Narodzenie wg Modlitewnika Powszechnego

Wszystkim przyjaciołom Polskiej Wspólnoty Episkopalnej i każdemu, kto w tych dniach zawita na naszą stronę, składamy najserdeczniejsze życzenia z okazji obchodów pamiątki Narodzin Bożego Dziecięcia!

Zadałem sobie pytanie, co to właściwie oznacza, że w Biblii tak często narodziny dziecka stanowią odpowiedź na ludzkie wołanie o zmiany, o nowy początek, o wybawienie. I nagle uświadomiłem sobie, że narodziny łączą ze sobą dwie rzeczy. Dziecko jest darem, który otrzymujesz, ale – i zarówno rodzice, jak dziadkowie i babcie, wiedzą to bardzo dobrze – dar ten niesie ze sobą również zadanie. Dziecko to skarb, który trzeba otoczyć troską, człowiek, który zasługuje na uwagę, ciepło i miłość. A wszystko to chociaż przecież wiesz, że co prawda twoje ręce – ciepłe, troszczące się ręce – są ustawicznie potrzebne, jednak nie masz jego przyszłości w ręku. Ta przyszłość cię zaskoczy, być może nawet wprawi w zdumienie, może rozczaruje albo napełni smutkiem. W każdym razie będzie jednak inna, zupełnie inna aniżeli sądzisz…

Wiele dyskutujemy o świecie. Spieramy się o to, czy rzeczywiście możemy uczynić go lepszym. Jeden to wyśmiewa, drugi zauważa, że udało nam się jednak to i owo już osiągnąć. W międzyczasie zaś rodzą się dzieci i każde dziecko mówi w zasadzie to samo: nie możesz mnie uformować na obraz swoich marzeń i pragnień, jestem niespodzianką, noszę w sobie niespodziankę – tak samo zresztą jak ty. Jeśli jednak naprawdę „zadasz się” ze mną, jeśli mnie powitasz, zatroszczysz się o mnie, wówczas rzeczywiście budujesz przyszłość, która będzie tak samo zaskakująca, zdumiewająca jak ja. Niekiedy radosna, niekiedy smutna, ale będzie: dla ciebie i dla mnie – tak jak Bóg, od którego przychodzę, i którego oddech noszę w sobie.
Z kazania wygłoszonego w KGIJ 24 grudnia 2012 r. przez Jarosława Kubackiego

Korzystając z okazji, zwracamy się do wszystkich odwiedzających tę stronę z apelem, który naszym zdaniem świetnie pasuje do Świąt Bożego Narodzenia.

Jedna z uczestniczek naszych rekolekcji adwentowych, która jest nauczycielką w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnych w Lublinie, opowiedziała nam o akcji „Oddaj stary telefon – pomóż spełnić marzenia niepełnosprawnych dzieci”.

Ośrodek zbiera stare telefony komórkowe (wszystkie modele, sprawne i niesprawne, z ładowarkami i bez). Następnie odbierają je firmy, które po wycenieniu każdej sztuki – czasem jest to kilkadziesiąt groszy, czasem kilka złotych – pieniądze za nie wpłacają na konto Ośrodka. Są one wykorzystywane na organizowanie wycieczek dla uczniów – głównie słabo widzących i niewidomych – dla których często jest to jedyna możliwość zwiedzenia czegoś poza miejscem zamieszkania.

Nauczyciele i uczniowie będą wdzięczni za każdy przekazany telefon. Można przesłać je na adres:

Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnych
ul. Hirszfelda 6
20-092 Lublin

O akcji informował Polsat News



Dwa pytania na Adwent
Orędzie adwentowe Ksiądz Prymas

The English text can be found here.

Prymas Kościoła episkopalnego, Biskup Katharine Jefferts-Schori, wystosowała swoje coroczne posłanie adwentowe. Poniżej możecie wysłuchać je w języku angielskim i przeczytać polski przekład. Korzystając z okazji chcielibyśmy jeszcze przypomnieć, że również Polska Wspólnota Episkopalna stara się we własny sposób przygotować do przeżywania nadchodzących Świąt Bożego Narodzenia. Ważnym elementem tego przygotowania są rekolekcje, które będą miały miejsce w trzeci weekend Adwentu (14-16 grudnia) w Łazach koło Krakowa. Zapraszamy wszystkich, dla których okres przedświąteczny to nie tylko czas wzmożonych zakupów, lecz moment refleksji nad sobą, światem i własnymi oczekiwaniami, dla siebie i dla świata.

Gdy przygotowujecie się do okresu Adwentu, poleciłabym waszym rozmyślaniom, modlitwom i medytacjom dwa pytania: Na co najbardziej czekacie? Oraz: Jak będziecie czekali w tym roku?

Uderzyło mnie w tym czasie oczekiwanie kilku kobiet w historii chrześcijaństwa. Oczywiście Marii, oczekującej w jej części świata narodzin Obiecanego, dziecięcia narodzonego dla całego świata.

Także Elżbiety, matki Jana Chrzciciela, który poprzedził Jezusa. Elżbiecie obiecano dziecko w starszym wieku. Narodziny, których one oczekują, to bardzo nieoczekiwane narodziny.

W tym roku jednak szczególnie uderzyła mnie historia Elżbiety Węgierskiej, świętej Kościoła, która żyła w XIII w. Elżbieta została zaręczona będąc jeszcze dzieckiem, wydana za mąż w wieku 14 lat, a owdowiała jako dwudziestolatka, mając już troje dzieci. Spędziła życie na dawaniu zarówno w sensie materialnym za pomocą środków, którymi dysponowała, jak i przez swoją obecność i swoje uzdrawianie. Była ikoną szczodrości.

A na co wy czekacie tego roku? Czy ten okres stanowi szansę na spotkanie z tym, co zaskakujące wokół was? Czy jest on szansą, aby zastanowić się nad tym, co jest najbardziej potrzebne w waszych sercach i w świecie wokół was? Jak będziecie oczekiwać tego daru? Czy będziecie oczekiwać aktywnie? Z zaangażowanie? Wyostrzając wasze oczekiwania? Podsycając pasję z jaką marzycie? Czy oczekujecie marzenia, które okaże się błogosławieństwem dla całego świata?

Tego właśnie oczekują chrześcijanie w okresie Adwentu. Nadejścia Księcia Pokoju, który będzie władał tym światem sprawiedliwie. Wierzę, że tego właśnie świat potrzebuje najbardziej – w tym roku i każdego roku.

Niech wasz okres oczekiwania będzie owocny i błogosławiony. Niech będzie wypełniony niespodzianką i gotowością zaangażowania się w tę niespodziankę.

Błogosławionego Adwentu
Najprzewielebniejsza Katharine Jefferts-Schori
Biskup Przewodnicząca i Prymas
Kościoła Episkopalnego

Źródło



Pytania o anglikanizm –
tworzymy FAQ
Questions about Anglicanism – we are creating a FAQ section

Regularnie docierają do nas różnorakie pytania od ludzi, dla których tradycja anglikańska i Kościół episkopalny są obce: pytanie mniej i bardziej ogóle na temat historii, tradycji, liturgii, teologii, etyki, itd. Opublikowaliśmy wiele tekstów mówiących o anglikanizmie – bardziej naukowo i bardziej osobiście – ale w dzisiejszych czasach poszukuje się treściwych i wyczerpujących podsumowań zawierających tylko odnośniki do uzupełniającej literatury na konkretne tematy. Dlatego chcielibyśmy przygotować coś w rodzaju „FAQ” i zapytać Was, co chcielibyście, aby się tam znalazło, jakie kwestie uważacie za ważne/ciekawe? Czekamy na Wasze propozycje i zapraszamy do dyskusji w wątku na naszym forum internetowym.

We are regularly asked by various people who are not familiar with the Anglican tradition and the Episcopal Church about more or less concrete issued related to history, tradition, liturgy, theology, ethics, etc. We already reproduced many texts on Anglicanism – both scholarly and personal ones – but people look today for concise, informative summaries containing references to additional literature on concrete topics. That is why we would like to prepare something like a “FAQ” section and ask you what issues you consider important/interesting. We await your suggestions and invite you to discussion on our internet discussion board.

 

Witajcie! Welcome!

Polecany

Witajcie na stronie Polskiej Wspólnoty Episkopalnej, skupiającej rozsianą po całej Polsce grupę ludzi, którzy wspólnie modlą się, świętują Eucharystię i starają się żyć swoją wiarą na co dzień, korzystając z przebogatego dziedzictwa anglikanizmu, rozmawiają ze sobą i regularnie spotykają na rekolekcjach, „by oddawać cześć Bogu w pięknie świętości”.